Nasza oferta 4=3:
Ciesz się 4 nocami, zapłać tylko za 3! Rezerwując 4 noce bezpośrednio przez naszą stronę internetową, otrzymasz jedną noc gratis. Oferta ważna do wyczerpania zapasów. UZYSKAJ INFORMACJE I ZAREZERWUJ TERAZ!
Koszary zamkowe zostały zbudowane w latach 1857–1860. Od Wielkanocy 1860 roku służyły jako siedziba Leibbataillon (Batalionu Życia). Do I wojny światowej koszary służyły jako ośrodek szkoleniowy dla rekrutów do różnych jednostek wojskowych.
Kompleks koszar zamkowych obejmował również kilka budynków pomocniczych, takich jak szpital wojskowy (obecnie budynek mieszkalno-handlowy), halę jeździecką (obecnie halę sportową) oraz kwatery podoficerów przy Hasselfelder Straße. Po zakończeniu I wojny światowej koszary musiały zostać zamknięte z powodu traktatu wersalskiego.
15 października 1848 roku „Książęcy Batalion Przyboczny Brunszwik”, liczący 500 ludzi, został na rozkaz księcia Wilhelma przeniesiony do Blankenburga. Ich tymczasowe zakwaterowanie w różnych budynkach szkolnych było rozwiązaniem tymczasowym. Dlatego w 1855 roku rząd podjął decyzję o budowie koszar piechoty, które miały pomieścić Batalion Przyboczny.
Koszary znajdują się na terenie dawnej fabryki sukna „Grätzel”, która została zburzona po jej zamknięciu. Pierwsze plany budowy zostały sporządzone już w 1854 roku przez ówczesnego inżyniera budowlanego Georga Hilzigera, na podstawie projektów radnego budowlanego Carla Heinricha Wilhelma Wolfa. Architektem koszar został powiatowy inspektor budowlany, Carl Fröhlich.
15 października 1848 roku „Książęcy Batalion Przyboczny Brunszwik”, liczący 500 ludzi, został na rozkaz księcia Wilhelma przeniesiony do Blankenburga. Ich tymczasowe zakwaterowanie w różnych budynkach szkolnych było rozwiązaniem tymczasowym. Dlatego w 1855 roku rząd podjął decyzję o budowie koszar piechoty, które miały pomieścić Batalion Przyboczny.
Koszary znajdują się na terenie dawnej fabryki sukna „Grätzel”, która została zburzona po jej zamknięciu. Pierwsze plany budowy zostały sporządzone już w 1854 roku przez ówczesnego inżyniera budowlanego Georga Hilzigera, na podstawie projektów radnego budowlanego Carla Heinricha Wilhelma Wolfa. Architektem koszar został powiatowy inspektor budowlany, Carl Fröhlich.
Koszary zamkowe zostały zbudowane w latach 1857–1860. Od Wielkanocy 1860 roku służyły jako siedziba Leibbataillon (Batalionu Życia). Do I wojny światowej koszary służyły jako ośrodek szkoleniowy dla rekrutów do różnych jednostek wojskowych.
Kompleks koszar zamkowych obejmował również kilka budynków pomocniczych, takich jak szpital wojskowy (obecnie budynek mieszkalno-handlowy), halę jeździecką (obecnie halę sportową) oraz kwatery podoficerów przy Hasselfelder Straße. Po zakończeniu I wojny światowej koszary musiały zostać zamknięte z powodu traktatu wersalskiego.
W 2015 roku Suzann i Frank Heinemannowie przejęli Schlosshotel Blankenburg, a od 2012 roku pełnią funkcję konsultantów zarządzających hotelem. Od tego czasu w sklepionych piwnicach zamku powstała strefa wellness z saunami, strefą relaksu i gabinetami zabiegowymi. Przeprowadzono również gruntowny remont lobby oraz przeprojektowano restaurację i taras.
